person_addDołącz loginZaloguj się
Facebook Instagram

Przygotowanie pacjenta do leczenia żywieniowego i zespół ponownego odżywienia – praktyczne zasady postępowania


1. Wstęp: dlaczego przygotowanie ma znaczenie

Leczenie żywieniowe wymaga nie tylko ustalenia zapotrzebowania energetycznego i wyboru preparatu, lecz również oceny stanu klinicznego, drogi podaży oraz ryzyka powikłań. Brak przygotowania może prowadzić do zaburzeń glikemii, aspiracji, przewodnienia, powikłań dostępu i zespołu ponownego odżywienia (refeeding syndrome, RFS). Prawidłowa kwalifikacja pozwala bezpiecznie wdrożyć leczenie1–4.

 

2. Przygotowanie pacjenta – lista kontrolna

Przed rozpoczęciem interwencji należy potwierdzić wskazania, ustalić realistyczny cel terapeutyczny i przeprowadzić przesiewową ocenę ryzyka niedożywienia. Przy dodatnim wyniku przydatne są kryteria GLIM: co najmniej jedno fenotypowe (ubytek masy ciała, niskie BMI lub mała masa mięśniowa) i jedno etiologiczne (ograniczone spożycie/wchłanianie lub stan zapalny)5.

Zakres badań i kontroli zależy od stanu pacjenta i drogi żywienia1,3–5. Stężenie albuminy nie jest samodzielnym kryterium rozpoznania niedożywienia i powinno być interpretowane w kontekście choroby podstawowej.   Tabela 1. Lista kontrolna przed wdrożeniem leczenia żywieniowego Obszar Elementy do sprawdzenia Kwalifikacja Wskazania, cel leczenia, przesiewowa i pogłębiona ocena stanu odżywien...

Chcesz przeczytać więcej?

Pełna treść artykułu, wraz z załącznikami do pobrania, dostępna jest dla prenumeratorów czasopisma, po zalogowaniu się.


O autorze

lek. Martyna Kurcz

czytam artykuły

Przewodnicząca Sekcji Naukowej ds. Leczenia Żywieniowego TIP, specjalista chorób wewnętrznych, Klinika Chorób Wewnętrznych, Autoimmunologii i Diabetologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Katowicach.