Przygotowanie pacjenta do leczenia żywieniowego i zespół ponownego odżywienia – praktyczne zasady postępowania
1. Wstęp: dlaczego przygotowanie ma znaczenie
Leczenie żywieniowe wymaga nie tylko ustalenia zapotrzebowania energetycznego i wyboru preparatu, lecz również oceny stanu klinicznego, drogi podaży oraz ryzyka powikłań. Brak przygotowania może prowadzić do zaburzeń glikemii, aspiracji, przewodnienia, powikłań dostępu i zespołu ponownego odżywienia (refeeding syndrome, RFS). Prawidłowa kwalifikacja pozwala bezpiecznie wdrożyć leczenie1–4.
2. Przygotowanie pacjenta – lista kontrolna
Przed rozpoczęciem interwencji należy potwierdzić wskazania, ustalić realistyczny cel terapeutyczny i przeprowadzić przesiewową ocenę ryzyka niedożywienia. Przy dodatnim wyniku przydatne są kryteria GLIM: co najmniej jedno fenotypowe (ubytek masy ciała, niskie BMI lub mała masa mięśniowa) i jedno etiologiczne (ograniczone spożycie/wchłanianie lub stan zapalny)5.
Chcesz przeczytać więcej?
Pełna treść artykułu, wraz z załącznikami do pobrania, dostępna jest dla prenumeratorów czasopisma, po zalogowaniu się.
O autorze
lek. Martyna Kurcz
czytam artykułyPrzewodnicząca Sekcji Naukowej ds. Leczenia Żywieniowego TIP, specjalista chorób wewnętrznych, Klinika Chorób Wewnętrznych, Autoimmunologii i Diabetologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Katowicach.