Choroby zapalne jelit (IBD) to grupa schorzeń obejmująca zarówno wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC), jak i chorobę Leśniowskiego-Crohna (CD), których częstość występowania na całym świecie wzrosła w ostatniej dekadzie1 . U osób dotkniętych tymi chorobami dochodzi do nawracającej i przewlekłej postaci, charakteryzującej się patologiczną aktywacją układu odpornościowego i przewlekłym stanem zapalnym przewodu pokarmowego (GI), co poważnie zaburza jego funkcjonowanie. Wśród typowych objawów IBD można wyróżnić krwawienie, biegunkę, ból brzucha oraz tzw. objawy pozajelitowe, do których należą bóle stawów, manifestacje skórne i zaburzenia ze strony centralnego układu nerwowego o typie depresji czy zaburzeń lękowych. Zarówno w przypadku CD, jak i UC, zapalenie jelit wiąże się z naruszeniem integralności i funkcji bariery jelitowej.

Wytyczne żywienia klinicznego w gastroenterologii z ostatnich lat – ESPEN (2023), AGA (2024) i PTG-E (2025) – stanowią fundament nowoczesnej praktyki klinicznej. Podkreślają one konieczność systematycznej oceny stanu odżywienia, indywidualizacji interwencji dietetycznych oraz adekwatnego doboru metod żywienia dojelitowego i pozajelitowego. Analiza tych dokumentów ujawnia zarówno spójne kierunki postępowania, jak i istotne różnice w rekomendacjach dotyczących pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego.

Zespół ponownego odżywienia (RFS) to potencjalnie śmiertelne powikłanie leczenia żywieniowego, wynikające z gwałtownych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych u pacjentów z niedożywieniem. Pomimo że jego częstość występowania nie została jednoznacznie określona, RFS wymaga wzmożonej czujności klinicznej i interdyscyplinarnego podejścia terapeutycznego.

Kwas masłowy to jeden z kluczowych metabolitów bakteryjnych, odgrywający niezwykle istotną rolę w zdrowiu przewodu pokarmowego. Unikalne właściwości kwasu masłowego sprawiają, że staje się on coraz bardziej cenionym środkiem terapeutycznym, wykorzystywanym w leczeniu wielu chorób. Dzięki nowoczesnym technologiom, takim jak mikrootoczkowanie, możliwe stało się jeszcze skuteczniejsze dostarczanie kwasu masłowego do jelita grubego, otwierając drogę do jego szerokiego zastosowania w medycynie.