Post przerywany (intermittent fasting, IF) wzbudza coraz większe zainteresowanie jako potencjalne uzupełnienie terapii onkologicznej. W ostatnich latach pojawiły się zarówno badania przedkliniczne sugerujące możliwe działanie przeciwnowotworowe, jak i pierwsze badania kliniczne oceniające wpływ interwencji opartych na poście na tolerancję leczenia, parametry metaboliczne i jakość życia pacjentów. Jednocześnie temat ten budzi istotne kontrowersje kliniczne, szczególnie w kontekście ryzyka niedożywienia, sarkopenii i kacheksji nowotworowej. Obecny stan wiedzy nie pozwala traktować postu przerywanego jako standardowego elementu leczenia wspomagającego w onkologii, jednak dane biologiczne i metaboliczne uzasadniają dalsze badania nad tym zagadnieniem.