Niedożywienie jest patologicznym stanem o złożonej etiologii, prowadzącym do niekorzystnych wyników klinicznych, licznych powikłań, pogorszenia rokowania oraz znaczącego obniżenia jakości życia pacjentów. Przez dziesięciolecia diagnostyka tego stanu opierała się na klasyfikacji ICD-10, która była silnie inspirowana doświadczeniami związanymi z klęskami głodu w uboższych częściach świata w latach 60. i 70. XX wieku. Terminologia ta skupiała się głównie na niedoborach konkretnych składników odżywczych oraz skrajnych formach wyniszczenia, takich jak kwashiorkor (niedożywienie białkowe) czy marasmus (niedożywienie energetyczne)¹.

Homocysteina, siarkowy aminokwas niebiałkowy, odgrywa kluczową rolę w metabolizmie metylacji i stabilności genomu. Jej podwyższone stężenie – hiperhomocysteinemia – coraz częściej wiązane jest z rozwojem i progresją chorób nowotworowych poprzez zaburzenia metylacji DNA, stres oksydacyjny i przewlekły stan zapalny. Monitorowanie poziomu homocysteiny może wspierać ocenę rokowania, skuteczności terapii oraz identyfikację niedoborów żywieniowych u pacjentów onkologicznych.

Resweratrol wykazuje szereg korzystnych właściwości biologicznych, w tym działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne oraz przeciwnowotworowe. Jego zastosowanie w terapii nowotworowej budzi rosnące zainteresowanie, szczególnie ze względu na zdolność modulowania cyklu komórkowego, indukcję apoptozy oraz wspomaganie działania chemioterapii i radioterapii. Niemniej jednak niska biodostępność i ograniczona stabilność resweratrolu stanowią istotne wyzwania w jego praktycznym zastosowaniu klinicznym, co skłania do poszukiwania nowych metod dostarczania tego związku do tkanek nowotworowych.

Arginina, aminokwas o szerokim spektrum działania, pełni kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych. Pomimo że organizm ludzki potrafi syntetyzować argininę, w warunkach stresu metabolicznego, chorób czy intensywnego wysiłku fizycznego jej endogenna produkcja może być niewystarczająca, co stwarza zapotrzebowanie na jej dostarczanie z zewnątrz. Arginina znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, zwłaszcza w leczeniu schorzeń wątroby, onkologii oraz w kontekście terapii regeneracyjnych, jednak jej stosowanie wymaga precyzyjnego dozowania, aby uniknąć potencjalnych skutków ubocznych.

Pacjenci, u których zdiagnozowano nowotwór w obrębie głowy i szyi, są szczególnie narażeni na rozwój niedożywienia. Szacuje się, że niedożywienie i wyniszczenie organizmu może dotyczyć nawet 75% chorych³. Liczna grupa pacjentów to osoby, u których już w momencie diagnozy rozpoznawane jest niedożywienie.